Do końca kwietnia zorganizował dwie sekcje szturmowe, stanowiące zalążek przyszłych Oddziałów Szturmowych. Dowódcą I Sekcji wyznaczył Zygmunta Zakrzewskiego ps. „Mątwa”, natomiast dowódcą II Sekcji – Józefa Zalejskiego ps. „Kropka”. Pod koniec roku, w związku z ilościowym rozwojem szeregów, sekcje przyjęły nazwę Plutonów Szturmowych.
Zadaniem sekcji (plutonów) szturmowych były: ochrona organizacji, obrona społeczeństwa przed prześladowaniami, likwidacja konfidentów i kolaborantów oraz prowadzenie tzw. akcji ekspropriacyjnych (tzw. „Eksy”) – tj. zdobywanie środków pieniężnych na cele organizacyjne. Dla lepszej konspiracji dowódcy sekcji szturmowych nie podlegali dowódcom placówek ani rejonów, a bezpośrednio komendantowi obwodu (było to zgodne z wytycznymi władz zwierzchnich). Ponieważ jednym z głównych zadań sekcji było zaopatrzenie nowo powstających oddziałów w broń, pracę rozpoczął od nawiązania kontaktów z komendantami placówek, w których istniały już sekcje szturmowe – dla ustalenia możliwości w zakresie zaopatrzenia nowo tworzonych oddziałów w odpowiednie rodzaje broni i amunicji. W tym celu udał się do rodzinnych Łabuń, gdzie komendantem placówki był Edward Lachawiec ps. „Konrad”, z którym łączyły go więzi rodzinne. Nawiązał również współpracę z komendantami placówek w Sułowie i Szczebrzeszynie.