Kazimierz Jan Ścibor-RylskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Kasimir Ritter von Groß-Scibor Rylski”. herbu Ostoja (ur. 17 grudnia 1875 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w ZSRR) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kornela, generała majora cesarskiej i królewskiej armii, i Stanisławy z Lekczyńskich urodzony 17 grudnia 1875 w Krakowie. Był oficerem oficerem Sztabu Generalnego c. i k. armii. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W czasie wojny z bolszewikami był szefem sztabu 7 Armii. 22 maja 1920 roku zatwierdzony został w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia tego rokuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 29.05.1920 r.. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i wysoką 15. lokatą w korpusie oficerów piechotyNa liście starszeństwa wyprzedzał między innymi Mariana Kukiela (lok. 16), Józefa Beckera (lok. 19), Bolesława Kraupa (lok. 20), Gustawa Truskolaskiego (lok. 21), Mieczysława Trojanowskiego (lok.