Charles William de la Poer Beresford, 1. baron Beresford GCB, GCVO (ur. 10 lutego 1846 w Dundalk w Irlandii, zm. 6 września 1919 w hrabstwie Caithness w Szkocji) – brytyjski oficer marynarki, admirał i polityk. Podczas służby w Royal Navy dowodził między innymi Flotą Śródziemnomorską i . Był wieloletnim członkiem Parlamentu.
Życiorys Był drugim synem Johna Beresforda, markiza Waterford. Służbę w Royal Navy rozpoczął jako kadet w grudniu 1859 roku. W 1874 roku, będąc młodym stażem i stopniem oficerem marynarki, został wybrany członkiem Izby Gmin z okręgu Waterford, z ramienia rządzących konserwatystów, powodując w ten sposób konsternację wśród lordów Admiralicji. Obowiązki parlamentarne pełnił do końca kadencji w 1880 roku, nie przerywając służby wojskowej. W 1875 roku został awansowany do stopnia komandora porucznika (Commander).
Charles Beresford wsławił się odwagą jako dowódca kanonierki „Condor” podczas bombardowania Aleksandrii w lipcu 1882 roku. W latach 1884−1885 dowodził oddziałem marynarzy wchodzącym w skład ekspedycji generała Garneta Wolseleya, wysłanej do Chartumu na pomoc generałowi Charlesowi Gordonowi podczas powstania Mahdiego.