1500 więźniów, którzy przebywali w obozie na terenie zakładów, obsługiwało produkcję akumulatorów w zanieczyszczonym ołowiem otoczeniu. Na terenie zakładów w Hanowerze, zorganizowano następną filię obozu, z miejscem egzekucji włącznie.

Obóz KZ-Hannover-Stocken (dzisiaj Continental) był następną filią obozu w Neuengamme, która od początku września 1944 przez krótki czas zatrudniała około 1000 polskich żydów. Obóz znajdował się obok zakładów Continental. Więźniowie musieli tam pracować 11 godzin dziennie przy militarnie ważnej produkcji ogumienia do pojazdów.

W 1944 w filii zakładów Wien-Floridsdorf, rozpoczęto wykorzystywanie więźniów z obozu koncentracyjnego Mauthausen. Również w siostrzanej firmie AFA – Pertrix w Berlinie-Niederschönweide – od 1944 500 więźniarek zmuszono do pracy w żrących oparach kwasów.

Warunki pracy pochłaniały przeciętnie 80 ofiar śmiertelnych miesięcznie, które to ofiary wkalkulowane były od początku jako oczekiwana „fluktuacja pracowników”.

Po II wojnie światowej Günther Quandt ukrywał się pod koniec wojny w Leutstetten nad jeziorem Starnberg w Bawarii, podczas gdy jego syn Herbert Quandt wraz z kierowniczą kadrą AFA znalazł zastępcze zakwaterowanie w Bissendorfie pod Hanowerem i stamtąd mógł dalej prowadzić interesy.