Eksploatacja mały|lewo|Układ foteli w kabinie Samolot był pozycjonowany przez producenta do obsługi krótkich połączeń regionalnych i szybkich rotacji. Potencjalnie, maszyna była w stanie wykonać cztery trasy o długości 370 km, w pełnym cyklu startów i lądowań bez potrzeby dotankowywania, przy masie startowej 38 100 kg. Taka charakterystyka predysponowała Fokkera do realizacji rejsów na krótszych trasach charakterystycznych dla europejskich połączeń. Prototyp samolotu powstał na bazie drugiego prototypu Fokkera 100. Maszyna o znakach PH-MKC została oblatana 2 kwietnia 1993 roku. Do swojego pierwszego, trwającego trzy godziny lotu, wzniosła się z lotniska w Woensdrecht. Następnie trafiła do Hiszpanii gdzie kontynuowano loty. Zakończono je uzyskaniem 14 października 1994 roku certyfikatu typu. Na początku 1994 roku wytwórnia dysponowała portfelem zamówień w wysokości 27 samolotów z opcja na kolejne 14. Pierwszym dostarczonym samolotem była maszyna o numerze konstrukcyjnym 11521. Jej odbiorcą w październiku 1994 roku został Ford Motor Company, w którym Fokker wykorzystywany był jako samolot dyspozycyjny. Maszyna otrzymała rejestrację N322K. Pierwszymi komercyjnymi liniami lotniczymi, które otrzymały nowy samolot były indonezyjskie linie Sempati Air.