Z Pola Walki. Kwartalnik poświęcony dziejom ruchu robotniczego – kwartalnik ukazujący się w latach 1958–1989 w Warszawie.
Historia Pismo pierwotnie ukazało się w roku 1956 pod tytułem „Z Pola Walki. Zeszyty Wydziału Historii Partii KC PZPR”. W skład kolegium redakcyjnego weszli wtedy: Janusz Durko, Władysław Góra, Bronisław Krauze, Aleksander Litwin, Wacław Poterański i Feliks Tych. Ukazały się jedynie dwa numery„Z Pola Walki. Zeszyty Wydziału Historii Partii KC PZPR”, nr 1 i 2.. Z powodu likwidacji na przełomie 1956/1957 Wydziału Historii Partii pismo przesłało się ukazywać.
Wznowiono je z nową numeracją w roku 1958. Wydawcą został Zakład Historii Partii przy KC PZPR, następnie Instytut Ruchu Robotniczego w Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR, a od 1984 Akademii Nauk Społecznych. Periodyk był poświęcony historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego.
Redaktorzy naczelni Feliks Tych (1958–1971) Antoni Czubiński (1971–1974) Zenobiusz Kozik (1974–1982) Bogdan Brzeziński (od 1982)
Członkami redakcji byli m.in.