Surową ocenę wystawił programowi premier Kazimierz Marcinkiewicz: „Cały program NFI trzeba będzie powoli, spokojnie, w zaciszu prokuratorskich gabinetów prześwietlić. To naprawdę dla zdrowia państwa bardzo ważne. Był to głośny program prywatyzacyjny, sprywatyzowano 500 największych polskich firm, a dziś wiadomo, że po tym programie nie zostało prawie nic, została tylko jedna wielka niewiadoma: gdzie się podziały pieniądze”„Władza to znaczy służba. Z prezesem Rady Ministrów Kazimierzem Marcinkiewiczem rozmawiają Małgorzata Goss i Julia M. Jaskólska”, GONIEC, 11–17 listopada 2005..
Obecnie ekonomiści uważają, że „narodowe fundusze inwestycyjne to stracona okazja prywatyzacyjna”. „NFI można porównać do słynnej definicji szampana w PRL, czyli napoju, który klasa robotnicza piła ustami swoich przedstawicieli”. Przeciętny Polak zarobił na NFI po ok. 100 złotych, bo tyle mógł dostać za sprzedaż świadectwa udziałowegoJan Piński, Aleksander Piński – Narodowe Fundusze Interesików, Wprost nr 17 z 2006..
Przypisy
Bibliografia Polityka gospodarcza, red. Bolesław Winiarski, PWN, Warszawa 2000
Kategoria:Historia gospodarcza Polski Kategoria:Programy gospodarcze Kategoria:Przekształcenia własnościowe