Rocznik Tatarów Polskich – rocznik redagowany w Gdańsku w latach 1993-2006. Wydawcą był wówczas Związek Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej. Jest kontynuacją periodyku wydawanego w okresie międzywojennym (do roku 1939 ukazały się 3 numery) pod tytułem „Rocznik Tatarski”.
Historia W latach 1932–1938 wydawany był „Rocznik Tatarski”, przez przedstawicieli tatarskiej inteligencji II Rzeczypospolitej. W tym czasie ukazały się ukazały się 3 tomy rocznika (1932, 1935, 1938). Na 1940 rok zaplanowany tom 4 tom zaginął w czasie II wojny światowej.
Po długiej przerwie, w latach 1993–2006 podjęto się kontynuowania wydawania rocznika przez wydawnictwo Związku Tatarów Rzeczypospolitej Polskiej pod nazwą „Rocznik Tatarów Polskich”. Wydano jedenaście tomów rocznika, które były finansowane z dotacji Ministerstwa Kultury i Sztuki, a następnie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.