thumb|Skan z rękopisu Bedy Czcigodnego Historia ecclesiastica gentis Anglorum (; ) – kronika Bedy Czcigodnego, napisana w języku łacińskim, której tematem jest historia chrześcijaństwa w średniowiecznej Brytanii, a zwłaszcza konflikt między kościołem rzymskim (łacińskim) a iroszkockim, zwanym również celtycko-chrześcijańskim.
Kronika ta jest jednym z niewielu zachowanych źródeł, dokumentujących historię heptarchii.
Dzieło zostało przetłumaczone na język staroangielski w IX wieku, za czasów Alfreda Wielkiego.
Treść Historia ecclesiastica gentis Anglorum podzielona jest na pięć ksiąg. Opisuje historię polityczną i kościelną w Brytanii, od czasów Juliusza Cezara do roku 731 – czyli do momentu ukończenia dzieła.
Przedmowa – Beda poświęca swoje dzieło królowi Northumbrii – Ceolwulfowi. Księga I – rozpoczyna się od krótkiego opisu geograficznego średniowiecznej Brytanii. Następnie Beda krótko streszcza historię wyspy od inwazji wojsk Juliusza Cezara w 55 roku p.n.e. Następnie skupia się na chrystianizacji Brytanii, opisując m.in. męczeństwo św. Albana oraz misję św. Augustyna w 597, który jako pierwszy podjął dzieło nawracania ludów anglosaskich. Księga II – rozpoczyna się od 604 roku i śmierci papieża Grzegorza I.