Obraz Z biciem dzwonów powstał po podróży Niestierowa odbytej latem 1895, w czasie której odwiedził miasta tworzące Złoty Pierścień Rosji i zachwycił się architekturą staroruskąПод благовест, 1897.. Początkowo artysta miał zamiar ukazać w swojej kompozycji dwóch mnichów o przeciwstawnych charakterach – pogrążonego w modlitwie starca o bogatym życiu duchowym i młodego zakonnika marzącego o karierze w hierarchii duchownej. Ostatecznie Niestierow porzucił ten plan i zdecydował się namalować obraz o zupełnie innym charakterze – ukazujący harmonię życia natury i mnichów.
Opis Dzieło ukazuje dwóch mnichów idących drogą. Pierwszy z nich, idący przodem, ubrany w płócienną skufię, jest młodym człowiekiem o szczupłej sylwetce i długich jasnych włosach. W lewej dłoni trzyma książkę do nabożeństwa, w którą uważnie się wpatruje. Idący za nim zakonnik jest starszy, z krótką siwą brodą, z laską w lewej dłoni i w kłobuku na głowie. Jest niższy od drugiego z mnichów, wyraźnie zgarbiony, w prawej dłoni trzyma egzemplarz Pisma Świętego, który czyta z uwagą. Na dalszym planie widoczne jest niewielkie jezioro, rząd młodych drzewek rosnących wzdłuż drogi, w tle zaś las iglasty i niewielka cerkiew w tradycyjnym, staroruskim stylu. Krajobraz i architektura świątyni nawiązują do pejzaży oglądanych przez Niestierowa w czasie jego podróży.