Jean-Michel Huon de Kermadec (ur. 1748 w Breście, zm. 1793 na Nowej Kaledonii) – bretoński nawigator, podróżnik i odkrywca. We wrześniu 1791 roku został wytypowany na dowódcę statku L'esperance wyruszającego, w ramach ekspedycji Antoine’a Bruni d’Entrecasteaux, na poszukiwanie zaginionej wyprawy Jeana-François de La Pérouse. Ekspedycja przebadała wybrzeża wschodniej Australii i południowy Pacyfik. Wyspa Kermadec, położona na północny wschód od Nowej Zelandii nosi jego imię, podobnie jak miejscowość Huonville, dolina i rzeka na Tasmanii oraz półwysep i zatoka na Nowej Gwinei. Jego imię nosi też kilka roślin, jak „sosna Huona” (Lagarostrobos franklinii) na Tasmanii, Protea kermadecia z Nowej Kaledonii, a także Metrosideros kermadecensis na wyspie Kermadec.
Pochodził z rodziny o głębokich żeglarskich korzeniach. Jego przodkowie tradycyjnie służyli w Marine Royale. W roku 1786 Huon de Kermadec pożeglował do Chin na pokładzie fregaty Resolution, pod dowództwem kawalera d’Entrecasteaux.