Jan Kiejstut DrutoW niektórych publikacjach Jan Drutto, zob. Andrzej Pilch, Studencki ruch polityczny w Polsce w latach 1932–1939, Kraków 1972, s. 65; Eugeniusz Filipajtis, Lewica akademicka w Wilnie, Białystok 1965. (lit. Jonas Kęstutis Drūtas; ur. 28 kwietnia 1909 w Ucz Dere w Kraju Krasnodarskim, zm. 7 marca 1985 w Warszawie) – polski działacz polityczny litewskiego pochodzenia, dyplomata, burmistrz Wilna (1940–1941), ambasador PRL w Turcji, we Włoszech i we Francji.
Życiorys Urodził się w rodzinie litewskiej w miejscowości Ucz Dere. W dwudziestoleciu międzywojennym uczęszczał do litewskojęzycznego Gimnazjum im. Witolda Wielkiego w Wilnie, gdzie działał w kółku młodzieżowym „Laisvieji vergai” (Wolni niewolnicy; 1926-1927)Bronisław Makowski, Litwini w Polsce: 1920–1939, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1986, s. 204.. Ukończył studia agronomiczne na Uniwersytecie Stefana Batorego. W latach 1934–1936 pracował jako asystent w Studium Agronomicznym wileńskiej uczelni. Podczas studiów był zastępcą skarbnika „Bratniej Pomocy”Edwarda Orłowska, Pamiętam jak dziś, „Książka i Wiedza”, Warszawa 1973, s. 289 [tu: Jan Drutto]., a także członkiem Związku Lewicy Akademickiej „Front”Jonas Karosas, Mówią kamienie Wilna, przekł. z litewskiego Anny Lau-Gniadowskiej, „Książka i Wiedza”, Warszawa 1968, s. 360..