Johanna Susanne Elisabeth Dotti (Hanna Solf, ur. 14 listopada 1887 w Neuenhagen bei Berlin, zm. 4 listopada 1954 w Starnberg) – niemiecka opozycjonistka, członek antyhitlerowskiego ruchu oporu.
Pochodziła z rodziny Dottich – przemysłowców i bankierów. Od 1908 była zamężna z b. cesarskim gubernatorem Samoa, sekretarzem stanu w ministerstwie spraw zagranicznych i ambasadorem w Tokio Wilhelmem Solfem. Wiele lat przebywała poza granicami kraju – w Samoa, Indiach, niemieckiej Afryce północnej, Japonii i Anglii.
W latach 20. należała do klubu dyskusyjnego SeSiSo, któremu przewodniczył jej mąż. Wyznawała poglądy demokratyczne i liberalne, przekonana o wartości tolerancji w życiu społecznym i politycznym. Po przejęciu władzy przez Hitlera nawiązała kontakt z krytykami hitleryzmu: generałem von Hammersteinem i Richardem Kuenzerem.
Po wybuchu II wojny światowej organizowała pomoc dla uciekinierów i opozycjonistów do Szwajcarii. W tym celu zakupiła nawet dom w Garmisch-Partenkirchen. Pomogła m.in. w ucieczce Marii von Maltzan. Koło opozycjonistów skupionych wokół Hanny Solf zwano "Solf-Kreis" (kręgiem Solf).