Guido Gustavo Gozzano, (ur. 19 grudnia 1883 w Turynie, zmarły 9 sierpnia 1916) – włoski poeta i prozaik. Był przedstawicielem kierunku określanego mianem crepuscolarismo, charakteryzującego się nostalgiczną nastrojowością i oszczędnym stylem. Jego najbardziej znanym dziełem jest tomik I colloqui, wydany w roku 1911. Poeta posługiwał się dystychem, tercyną i meandrem.
Twórczość Poezja La via del rifugio (1907) I colloqui (1911) Tutte le poesie (pod redakcją A. Rocca, opatrzone wstępem przez M. Guglielminetti; 1980. Zawiera wszystkie wiersze Guido Gozzano)
Proza I tre talismani (1914) La principessa si sposa. Fiabe (1918) Verso la cuna del mondo. Lettere dall'India (1912-1913) (ze wstępem G.A. Borgese, 1917, pierwsze wydanie) L'altare del passato (1918) L'ultima traccia (1919) Primavere romantiche (1924) La moneta seminata e altri scritti con un saggio di varianti e una scelta di documenti (F. Antonicelli, red.; 1968) Verso la Cuna del mondo - Lettere dall'India (Flaminio di Biagi, red., z posłowiem Giorgio Bàrberi Squarotti, 2005;