2, Bompiani, Milano 1999, s. 11.. Zewnętrzny wygląd pałacu nawiązuje w niektórych elementach do Pałacu Dożów.
Wnętrze pałacu zbudowane jest na planie litery C wokół odkrytego dziedzińca, w centrum którego umieszczona jest studnia z marmuru werońskiego, wykonana przez Bartolomea Bon w 1427. Na trzech jej stronach oprócz motywów roślinnych przedstawione są alegorie Sprawiedliwości, Siły i Miłości. Jak to zwykle bywało w domach weneckich, zewnętrzne loggie odpowiadają wewnątrz długim salonom zwanym portego, które zajmują całą szerokość budynku.
Podczas prac podjętych przez Franchettiego została położona marmurowa podłoga w portyku na parterze. Pokrywa ona 350 m² powierzchni i została wykonana w technikach opus sectile i opus tessellatum. Motywy geometryczne, które tam występują, inspirowane są średniowiecznymi wzorami obecnymi w kościołach laguny weneckiej, jak np. Bazylika św. Marka, czy Basilika Santa Maria Assunta na wyspie Torcello. Liczne są też punkty zbieżne z dziełami Cosmatich z XII i XIII w. Obecne są też motywy nawiązujące do wzorów bizantyjskich.