Architekt projektując ją zerwał z tradycyjnym pojęciem fasady jako ściany zamykającej wnętrze i nawiązując do architektury palladiańskiej nadał jej dynamiczny charakter poprzez wysunięcie do przodu części środkowej z portalem i oddzielenie jej w ten sposób od części bocznych. Efekt falowania i światłocienia został uzyskany poprzez zastosowanie bogatych profilowań, załamań, rozerwania gzymsów i zaakcentowania naczółków rzeźbą figuralną. Eliptyczne wnętrze kościoła zostało ujęte w pary kolumn, poprzedzone jest przedsionkiem z bocznymi aneksami i przedłożone częścią prezbiterialną.
Dla wnętrza kościoła charakterystyczne są pełnoplastyczne pary kolumn i przełamanie klasycznego porządku przez wprowadzenie na osi par figur świętych, umieszczonych również na kondygnacji emporowej.