Rarowski IV − jak poprzedni, ale cegły dotykają brzegów tarczy, zaś prawy delfin w klejnocie czerwony.
Rarowski V − jak Rarowski Ib, ale w miejsce jabłka – krzyż złoty i prawa ryba w klejnocie czerwona.
Rarowski VI − wariant z pieczęci, bezbarwny, w klejnocie rogi.
Rarowski VII − wariant z pieczęci, bezbarwny, siedem cegieł (3, 3, 1), w klejnocie rogi między którymi krzyż.
Rarowski VIII − pole poszachowane srebrno-czerwono na 15 pól.
W klejnocie dwie ryby głowami w dół, stykające się ogonami, prawa czerwona, lewa srebrna.
Tadeusz Gajl pod nazwą Rarowski (Roraw) przytacza też wariant tego herbu z malowidła w Oleśnicy z XVI wieku. Jest on podobny do Rarowskiego Ib, ale cegły dotykają brzegów tarczy, brak jabłka w klejnocie i lewa ryba czerwona.
Najwcześniejsze wzmianki Herb śląskiej rodziny Rhor, której gałąź osiadła w XVI wieku w ziemi wieluńskiej. Z rodziny tej Jan Rhor otrzymał indygenat od Stefana Batorego w 1576 i zmienił nazwisko na Rarowski.
Legenda herbowa Wedle legendy, przytaczanej przez Kaspra Niesieckiego, protoplasta Rarowskich miał otrzymać