Po bitwie jutlandzkiej wzmocniono ochronę pokładu, dodając dodatkowe opancerzenie o masie do 100 ton nad komorami amunicyjnymi. Na przełomie 1917 i 1918 roku okręt otrzymał platformy startowe na wieżach artyleryjskich na śródokręciu i po jednym samolocie Sopwith Camel i Sopwith 1½ Strutter.
Projektowana załoga okrętu miała liczyć 781 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby Okres przed I wojną światową Po przyspieszonym wcieleniu do Royal Navy „Indomitable”, z Księciem Walii na pokładzie, wyruszył w swój dziewiczy rejs przez Atlantyk, na obchody trzechsetlecia Quebecu. Towarzyszył mu krążownik pancerny „Minotaur”. Pierwszym dowódcą okrętu był komandor Herbert G. King-Hall. Po powrocie krążownik został 10 sierpnia 1908 roku skierowany do stoczni w Chatham, gdzie dokończono jego wyposażanie. Ponownie do linii wszedł w październiku, po czym dołączył do Nore Division. W marcu 1909 roku przetransferowano go do 1. Eskadry Krążowników Home Fleet, od 26 lipca tegoż roku pełnił funkcję okrętu flagowego jej dowódcy, kontradmirała Stanleya Colville’a, 24 lutego 1911 roku zastąpionego na stanowisku przez kontradmirała Lewisa Bayly’ego. Równocześnie następowały zmiany na stanowisku dowódcy okrętu: od 26 lipca 1909 roku był nim komandor Charles Martin-de-Bartolomé a od 3 stycznia 1911 roku komandor Artur A.M.