Paul Hymans (ur. 23 marca 1865 w Elsene, zm. 8 marca 1941 w Nicei) – belgijski polityk związany z Partią Liberalną, prezydent Ligi Narodów w latach 1920−1921 i 1932−1933.
Z wykształcenia był prawnikiem, związanym z Université Libre de Bruxelles, gdzie był studentem a później profesorem. Jako polityk związany z Partią Liberalną, pełnił funkcję ministra sprawiedliwości Belgii oraz czterokrotnie funkcję ministra spraw zagranicznych. Razem z Charles’em de Broqueville i Emile Vanderveldem wprowadził w wyborach powszechne prawo wyborcze w myśl zasady „jeden człowiek jeden głos” oraz obowiązkowe kształcenie.
Po zakończeniu I wojny światowej reprezentował Belgię na konferencji wersalskiej. Przewodniczył obradom pierwszego Zgromadzenia Ligi Narodów (Genewa 15 listopada – 18 grudnia 1920). W okresie dwudziestolecia międzywojennego brał udział w tworzeniu unii ekonomicznej z Luksemburgiem (1921). Był też jednym z głównych architektów porozumienia z 1924 roku określanego jako Plan Dawesa.