AK-630 – radziecka morska armata systemu ang. CIWS. W pełni zautomatyzowane sześciolufowe szybkostrzelne działko kalibru 30 mm zbudowane w oparciu o system Gatlinga.
System wykorzystuje sześciolufową armatę AO-18 (TKB-025) konstrukcji W. Griaziewa i A. Szypunowa, o lufie długości 54 kalibrów i wodnym chłodzeniu bloku luf, dzięki czemu osiągnięto szybkostrzelność do 5000 strz./min i możliwość oddania ciągłej serii 400 wystrzałów. Samo działko, dzięki przeładowaniu energią gazów prochowych jest lekkie, waży 205 kg, ale cała wieża ma masę 1800 kg; do tego dochodzi zapas gotowej amunicji (2000 nabojów) o masie 1918 kg. Większe jednostki mogą przenosić dodatkowy zapas 1000 nabojów, które można ręcznie doładować do magazynu wieży. Pierwszą wersją była AK-630 z płaskim magazynem amunicji o pojemności 2000 nabojów pod barbetą, po czym została zastąpiona przez zmodernizowaną AK-630M z okrągłym magazynem o mniejszych rozmiarach i tej samej pojemności, w celu zajmowania mniejszej ilości miejsca pod pokładem.
Głównym zadaniem armaty jest zwalczanie kierowanych pocisków rakietowych, samolotów, śmigłowców oraz zwalczanie niewielkich celów nawodnych. Może także służyć do niszczenia środków ogniowych na brzegu oraz rozstrzeliwaniu min morskich.