W latach 1936–1939 Mannówna należała do najpopularniejszych i najlepiej zapowiadających się tancerek estradowych. Wystąpiła w filmie krótkometrażowym Polki słyną. W 1941 występowała w Teatrze Femina w warszawskim getcie na ulicy Leszno 25 w przedstawieniu Batalion humoru. Według „Gazety Żydowskiej” z 1941 roku Mann brała udział w otwarciu Feminy, w przedstawieniach Szafa gra, Od gminy do Feminy, kierowała baletem, dawała popisy taneczne – Marsz i Malagan w MP, występowała w poranku benefisowym w TNA, w poranku Wolsztejna, w „Tylko dla dorosłych” i w kawiarni BagatelaNa podstawie materiałów Getto warszawskie, 2006 Barbara Engelking-Boni; Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN..
W kilku publikacjach jest podejrzewana o kolaborację z NiemcamiEdward Reichter, W ostrym świetle dnia. Dziennik żydowskiego lekarza 1939–1945, Londyn, 1989.Agata Tuszyńska, Oskarżona – Wiera Gran, Wydawnictwo Literackie, 2010.Jonas Turkow, C´etait ainsi. 1939–1943 la vie dans le ghetto de Varsovie, Paryż, 1995.Muzyka ocalona: judaica polskie.