thumb|240px|Grób Jerzego Jaworowskiego na Cmentarzu Powązkowskim Jerzy Jaworowski (ur. 11 września 1919 w Augustowie, zm. 1975 w Warszawie) – polski grafik, ilustrator książkowy, twórca plakatów i projektant znaczków pocztowych.
Życiorys Był synem Jana Jaworowskiego, lekarza powiatowego w Augustowie i działacza społecznego (zm. w 1935), oraz jego drugiej żony, Heleny z d. Heybowicz (zm. w 1945). Miał dziewięć sióstr i młodszego o osiem lat brata. Sam był najstarszy z rodzeństwa.
Mając 19 lat, we wrześniu 1939 rozpoczął naukę na kursie sanitarnym w Szkole Podchorążych. Po agresji ZSRR na Polskę, chcąc uniknąć wcielenia do Armii Czerwonej, próbował wraz z kolegami przedostać się do Warszawy. Schwytani przez Niemców i przekazani Rosjanom, zostali następnie skazani i zesłani do łagru w okolicach Archangielska na Syberii.
W 1948, po ośmiu latach katorżniczej pracy drwala-zesłańca, został zwolniony i wrócił do Polski. Niemal od razu podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Początkowo kształcił się w pracowni grafiki książkowej u Jana Marcina Szancera, a od 1952 w pracowni plakatu (ówczesnej Pracowni Projektowania Grafiki Propagandowej), kierowanej przez Henryka Tomaszewskiego.