miejsce podczas GP Malezji.
Dzięki obiecującym wynikom w debiucie, Andrea dostał szansę startów u boku Hiszpana Daniego Pedrosy, w fabrycznej ekipie Hondy. Pomimo sporych nadziei Dovi nie prezentował olśniewającej formy, tylko raz stając na podium. Było to zarazem jego pierwsze zwycięstwo w klasie królewskiej, na ulewnym torze Donington Park. W ciągu całego sezonu czterokrotnie nie ukończył zmagań, głównie z własnej winy. Ostatecznie rywalizację zakończył na 6. miejscu, z dorobkiem mniejszym, aniżeli rok wcześniej (został wyprzedzony jednym punktem przez amerykańskiego weterana Colina Edwardsa).
Obiecująco zaczął się dla Dovizioso 2010, bo miejscem na podium w Katarze, łącznie zaliczył ich 7 (trzy drugie miejsca i cztery trzecie), a sezon ukończył piąty z 206 punktami. 2011 był ostatnim sezonem dla Andrei w Hondzie, dzielił on garaż z Caseyem Stonerem oraz Danielem Pedrosą, była to wyjątkowa sytuacja, ponieważ Dovizioso miał ustąpić miejsce Australijczykowi Stonerowi, jednak Włoch wymusił na kierownictwie zespołu utworzenie 3 osobowego teamu ze względu na określone warunki w kontrakcie. Włoch zaliczył kilka dobrych występów często tocząc zacięte boje ze swoim rodakiem, Marco Simoncellim, cztery razy był drugi, trzy razy trzeci, skompletował 228 punktów i zajął najwyższe w swojej karierze występów w kategorii MotoGP 3.