Znaczenie gospodarcze Przypłaszczka granatka uznaje się za jednego z najgroźniejszych w Polsce wtórnych szkodników drzewostanów sosnowych. Objawy jego żerowania: przerzedzenie korony, odpadanie kory i przebarwienia, widoczne są dopiero w ostatniej fazie zasiedlenia drzewa. Ze względu na sposób żerowania larwy w obrębie kory, łyka i miazgi kwalifikuje się on do grupy szkodników fizjologicznych. Atakowane są przede wszystkim drzewa o kondycji osłabionej przez czynniki biologiczne (występowanie szkodników foliofagicznych, żywicowanie, choroby grzybowe) lub abiotyczne (zanieczyszczenia powietrza, pożary, wahania poziomu wód gruntowych). Preferuje drzewa rosnące w miejscach o dobrych warunkach termicznych. Dorosłe chrząszcze posiadają na brzusznej stronie odwłoka organy prawdopodobnie umożliwiające im w czasie lotu odbiór promieniowania podczerwonego i lokalizowanie pożarów lasu z dużej odległości. Drzewa powierzchownie uszkodzone przez ogień zasiedlane są bardzo intensywnie. Ochrona drzewostanów przed przypłaszczkiem granatkiem może polegać na typowaniu i całkowitym usuwaniu z lasu drzew zasiedlonych lub na stosowaniu pułapek.