pomiędzy latami 1601 a 1626 do zatoki Antongila przybywali liczni Holendrzy, których nazwiska można odczytać z napisów wyrytych w nadbrzeżnych kamieniach na wyspie Nosy Mangbe. thumb|290px|right|brzeg Zatoki thumb|200px|left|Beniowski – pogromca znad zatoki
Drugi gubernator Mauritiusa Adrian van der Stel podpisał w 1642 r. traktat z miejscowym wodzem – Królem Antogili, w którym Malgasz przyznał Holendrom dominację w rejonie i zobowiązał się zakazać innym Europejczykom tworzenia kolonii i faktorii. Holendrzy zobowiązywali się w umowie do obrony króla i kupowania ryżu, kamieni szlachetnych i niewolników. W ten sposób Zatoka stała się centrum handlu niewolnikami dla całej północno-wschodniej części Madagaskaru, a potem przerodziła się w centrum handlu ludźmi dla całego południowo-zachodniego Oceanu Indyjskiego. Stan taki trwał do połowy XVIII wieku, kiedy liczba ludzi możliwych do zniewolenia zaczęła malećLes Esclaves de Bourbon : La Mer et la montagne, Prosper Ève, Karthala, Paryż, 2003 – ..
W czerwcu 1785 roku na Madagaskar przybył AMPANSAKEBE (król wyspy),