200px|right|thumb|herb Sieniuta w wersji wielopolowej, która pojawiła się w źródłach jako pierwsza 200px|right|thumb|Sieniuta I 200px|right|thumb|Sieniuta II Sieniuta (Sieniut) – polski herb szlachecki, używany przez kilka rodzin.
Opis herbu Opis współczesny Tadeusz Gajl, za Juliuszem Ostrowskim i Kasprem Niesieckim, podaje dwa warianty tego herbu. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Sieniuta I: W polu czerwonym pod belką złamaną na kształt litery gamma, srebrną krzyżyk kawalerski, błękitny.
Klejnot − pięć piór strusich.
Labry czerwone, podbite srebrem.
Sieniuta II: W polu czerwonym pod chorągwią kościelną z prawą strefą, krzyżyk kawalerski błękitny.
Klejnot − trzy pióra strusie.
Labry czerwone, podbite srebrem.
Józef Szymański przytacza jeszcze inny wariant herbu, zaczerpnięty z Gniazda cnoty Bartosza Paprockiego. Tutaj pole jest skwadrowane, zaś właściwy herb Sieniuta widnieje w polu pierwszym. W polu drugim dwie połutoczenice w skos lewy, barkami do siebie, jedna od czoła przecięta belką w skos, w trzecim przepaska, w czwartym krzyż kawalerski na bramie.
Opis historyczny Kasper Niesiecki podaje szczegółowy opis herbu. Ta jego wersja jest oznaczona jako Sieniuta II: