Powstanie lewicowych eserowców, lub Bunt eserowców – nieudany zamach stanu ze strony lewicowych eserowców przeciw rządzącym bolszewikom dokonany 6 lipca 1918 roku.
Przyczyny Wśród głównych przyczyn niezadowolenia lewicowych eserowców, które skłoniły ich do zerwania z bolszewikami, znajdował się traktat brzeski, zawarty z Niemcami w marcu 1918 i oddający pod okupację rozległe tereny zachodniej części byłego Imperium Rosyjskiego (do wschodniej granicy Ukraińskiej Republiki Ludowej) i przekreślający możliwość eksportu rewolucji na Zachód. Eserowcy byli także niezadowoleni z podporządkowania bolszewikom rad robotniczych oraz obowiązkowym kontyngentom zbożowym na wsiach. Zaraz po podpisaniu pokoju brzeskiego lewicowi eserowcy potępili bolszewików za „zdradę rewolucji” i wystąpili z Rady Komisarzy Ludowych, choć pozostali w strukturach Czeka.