Po wejściu w głąb Dardaneli jego dowódca, komandor podporucznik Geoffrey Saxton White, skonstatował rankiem następnego dnia, że Turkom udało się sprowadzić okręt z mielizny (dokonali tego 26 stycznia po południu). Powracając, dowódca E14 zaatakował dwoma torpedami turecki pomocniczy stawiacz min „İntibah”. Jedna z nich eksplodowała kilka sekund po opuszczeniu wyrzutni, powodując uszkodzenia konstrukcji okrętu podwodnego i wyrzucając go na powierzchnię, wprost pod ogień artylerii nadbrzeżnej.

Uszkodzony E14 zdołał się zanurzyć i przepłynąć niemal do wyjścia z cieśniny, zanim zalewająca go woda i brak świeżego powietrza zmusiły dowódcą do wyjścia na powierzchnię. Tam okręt dostał się ponownie pod ogień artylerii tureckiej. Wobec kolejnych uszkodzeń, komandor White zdecydował się osadzić swą jednostkę na brzegu, aby umożliwić załodze ratowanie życia. Zanim jednak zdołał zrealizować swój zamiar, okręt zatonął. Wraz z nim zginęło 30 członków załogi, w tym dowódca, odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wiktorii, uratowano jedynie dziewięciu, którzy trafili do tureckiej niewoli.