W latach 1928–1946 przebywał w monasterze św. Hioba Poczajowskiego w Ladomirovej, w ostatnich latach jako jego przełożony. Koordynował wydawniczą działalność mnichów, drukujących w klasztorze prace o szeroko pojętej tematyce prawosławnej. W celu pozyskiwania funduszy na ten cel podróżował m.in. do Bułgarii. Pragnął również kolportować część wydawanych książek w ZSRR, co jednak nie było możliwe. W 1944 koordynował ewakuację monasteru w ucieczce przed Armią Czerwoną. Razem z innymi mnichami wyjechał do Berlina, następnie do Szwajcarii. W 1946 Pierwszy Hierarcha Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, metropolita Anastazy (Gribanowski) oraz arcybiskup Hieronim wyświęcili go na biskupa Santiago i Chile z zamiarem skierowania go do pracy wśród rosyjskich emigrantów w Ameryce Południowej. Wyjazd tam okazał się jednak niemożliwy. Biskup Serafin udał się zatem do USA, gdzie kierowana przez niego wspólnota dołączyła do mnichów żyjących w monasterze Trójcy Świętej w Jordanville, zaś on sam został jego przełożonym. W 1948 wspominany jako biskup troicki. W nowym miejscu zamieszkania kontynuował działalność wydawniczą, publikując w rosyjskojęzycznych pismach drukowanych w monasterze.