thumb|Chorągiew komturstwa tucholskiego Komturia tucholska powstała około 1330 roku jako ostatnia z utworzonych na terenie Pomorza Gdańskiego i istniała do zawarcia II pokoju toruńskiego. Oprócz szerokich okolic Tucholi w granicach komturii znalazły się Brusy, Czersk, Swornegacie, Leśno, Wiele, Piechowice k/Kościerzyny oraz Odry czy Łąg. Z czasów komturstwa swą nazwę wywodzi także miejscowość Wdzydze Tucholskie położona nad brzegiem Jeziora Wdzydze. Dzieliło się na dwa klucze zaborski z siedzibą w Kosobudach oraz polny. Siedzibą komtura był zamek w Tucholi. 500px|right|Podział państwa zakonnego na komturie
Komturzy tucholscy Dietrich von Lichtenhain – 1330–1343 Konrad Vullekop – 1344–1346 Friedrich von Spira – 1347–1348 Konrad Vullekop – 1349–1353 Albrecht von Leesten – 1354–1356 Siegfried von Gerlachsheim – 1356–1370 Baldwin von Frankenhofen – 1374–? Heinrich von Bullendorf – 27 października 1376 – 17 maja 1383 Rüdiger von Elner - 1383 – 7 stycznia 1396 Konrad von Eltz - 1396–1397 Johann von Streifen - 1397–1404 Heinrich von Schwelborn - 1404 – 15 lipca 1410 Simon von Langschenkel - 1410–1411 Paul Rulman von Dadenberg - 1411 – 21 maja 1413 Paul Bellitzer von Russdorff - 1413–1415 Michael von Nesse - 1415–1417 Friedrich von Wilsdorff - 1417–1420 Ulrich Zenger - 1420 – 23 maja 1421 Johann von Menden - 1421