thumb|300px|Oxyrhynchus 29, papirus z III w. n.e. z Elementami Euklidesa Elementy (gr. , Stoicheia)Słowo στoιχεῖoν, stoicheion (tłumaczone na łacinę jako elementum) było używane przez filozofów w wiekach VI–IV p.n.e. m.in. na określenie tego, co Empedokles nazwał najpierw jednym z korzeni (ῥίζαι, rizai) wszechrzeczy; potem utarła się nazwa cztery żywioły bądź pierwiastki w chemii (W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, tom I, PWN, Warszawa 1958, s. 47). Stoicheion znaczyło też początek, punkt wyjścia; τὰ στoιχεῖα znaczyło więc: początki, podstawy geometrii. – pochodzący z końca IV wieku p.n.e. traktat geometryczny i arytmetyczny autorstwa Euklidesa, obejmujący swym zakresem podstawowe zagadnienia obu tych nauk.
Elementy, jedno z najsłynniejszych dzieł naukowych w historii ludzkości, ukształtowały sposób myślenia o teoriach matematycznych i stały się wzorcem do naśladowania w wielu dziedzinach nauki. Są klasycznym przykładem metody dedukcyjnej i świadectwem siły rozumowania dedukcyjnego opartego na logice.