.. Uznał to za duży postęp w stosunku do wcześniejszych osiągnięć łacińskiej historiografii. Bellum secundum punicum była wzorem dla Salustiusza, który również wybrał w swojej twórczości formę monografii. Dzieło to było znane również ze streszczenia, opracowanego przez Marka Juniusza Brutusa; ; ..
Duże znaczenie pracy Celiusza Antypatera wynika z tego, że najprawdopodobniej było to główne źródło informacji na temat drugiej wojny punickiej dla Tytusa Liwiusza, którego dzieło, w części opisującej ten konflikt, zachowało się do czasów współczesnych; ; ; ; ; ; .. Korzystali z niego także, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych autorów, Plutarch, Waleriusz Maksymus, Frontyn i Kasjusz Dion. Dzieło to cieszyło się sporym zainteresowaniem w II wieku n.e., w środowisku ówczesnych filologów, gramatyków, komentatorów i antykwarystów, którzy często o nim wspominali, tak jak Aulus Gelliusz, Sekstus Pompejusz Festus, Pliniusz Starszy, Fronton. Cesarz Hadrian miał ponoć cenić wyżej Celiusza Antypatera niż Salustiusza ze względu na swoje zamiłowanie do dawnej literatury rzymskiej.