W drugiej połowie lat 30. XX wieku poślubił nauczycielkę języka polskiego Marię (Manię) Tewel. W marcu 1936 roku w wyniku konfliktu z dyrektorem gimnazjum, Abrahamem Pasternakiem, Blumental został zwolniony z pracy. Zwolnienie Blumentala wywołało protesty ze strony nauczycieli, absolwentów oraz związku zawodowego nauczycieli żydowskich, decyzja dyrektora pozostała jednak niezmieniona. Latem 1936 roku Blumentalowie wyjechali do Łodzi, gdzie zamieszkali przy ulicy Zacisze 6/8/10 i podjęli pracę w szkołach żydowskich.
Po wybuchu II wojny światowej wraz z żoną przedostał się na tereny pozostające pod okupacją radziecką, zamieszkali w Borszczowie. W lutym 1940 roku urodził się im syn, Ariel. Niedługo później Blumental wraz z bratem Mojżeszem (adwokatem), zostali zesłani w głąb Związku Radzieckiego. W 1942 roku przebywał w Fiodorowce w Baszkirskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. Po ataku Niemiec na ZSRR żona i syn Blumentala przedostali się do Dębicy, gdzie ukryli się na jakiś czas u bratowej Marii Felicji Bawół-Tewel. W styczniu 1943 roku zostali wykryci przez Niemców i następnie rozstrzelani na cmentarzu żydowskim w Wielopolu Skrzyńskim, po wojnie ich szczątki ekshumowano i pochowano na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie.