Stanisław Bagiński (ur. 8 stycznia 1881 w Warszawie, zm. po 13 listopada 1941) – polski adwokat, polityk, członek Polskiej Partii Socjalistycznej, poseł na Sejm Litwy Środkowej i na Sejm Ustawodawczy w 1922, wolnomularz.
Życiorys Był synem Józefa i Franciszki z Milkiewiczów. Ukończył II Gimnazjum w Wilnie oraz, w 1903, studia prawnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Od 1904 był adwokatem w Wilnie, między innymi był obrońcą w procesach politycznych. Od 1905 do 1907 był członkiem SDKPiL i SDPRR. W okresie I wojny światowej uczestniczył w pracach Komitetu Polskiego i Komisji Edukacyjnej w Wilnie. W 1920 uczestnik zjazdu założycielskiego PPS Litwy i Białej Rusi, następnie zasiadał w Komitecie Wykonawczym tej partii oraz redagował jej gazetę – "Przełom". Od końca 1920 kierował Wydziałem Ustawodawczym Tymczasowej Komisji Rządzącej Litwy Środkowej. W styczniu 1922 wybrany z listy PPS Litwy i Białorusi do Sejmu Wileńskiego (członek komisji regulaminowej, weryfikacyjnej oraz Komisji Głównej). Z tego tytułu wszedł w skład Sejmu Ustawodawczego, gdy mandatu, w marcu 1922, zrzekł się Aleksander Zasztowt. W ramach tego Sejmu brał udział w pracach Komisji nadzwyczajnej dla zbadania zajść w Wilnie.