Jacek Migasiński (ur. 26 kwietnia 1946) – polski historyk filozofii nowożytnej i współczesnej, specjalizujący się w fenomenologii francuskiej, profesor nauk humanistycznych, zawodowo związany z Wydziałem Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, autor licznych publikacji, tłumacz.
Życiorys Jacek Migasiński urodził się w Bydgoszczy w rodzinie inteligenckiej (ojciec: Bolesław, matka: Maria z d. Ducka). Od roku 1952 mieszkał wraz z rodzicami w Wałczu, a od 1957 r., po śmierci ojca, wraz z matką w Warszawie. Tu w roku 1964 zdał maturę i podjął studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie zetknął się z prominentnymi przedstawicielami „warszawskiej szkoły historyków idei” (prof. prof. L. Kołakowski, B. Baczko, S. Morawski, J. Szacki, K. Pomian). Studia ukończył w 1969 r., przedstawiając pracę magisterską „Cogito u Maine de Birana” i został zatrudniony w Zakładzie Filozofii Politechniki Warszawskiej, najpierw jako stażysta, później jako asystent. W 1975 roku przeszedł do pracy w Zakładzie Historii Filozofii Nowożytnej Uniwersytetu Warszawskiego, kierowanym wówczas przez prof. Adama Sikorę, gdzie pracował aż do emerytury w 2019 roku. Doktorat uzyskał w 1978 roku na podstawie pracy pt. "Między filozofią i konfesją. U podstaw spirytualistycznej ontologii Louisa Lavelle’a".