Grigorij Isaakowicz Bogrow (ur. 13 marca 1825 w Połtawie, zm. 10 maja 1885 w miejscowości Dieriewki) – pisarz i eseista żydowski tworzący w języku rosyjskim, który największą popularność zyskał dzięki powieści autobiograficznej Zapiski jewrieja, szczegółowo opisującej realia życia w społeczności żydowskiej w latach 30. i 40. XIX w.
Życiorys Urodził się jako syn ubogiego rabina, uznawanego przez miejscową społeczność za cadyka, który pozostawił po sobie prace na temat astronomii. Grigorij otrzymał ściśle religijną edukację w chederze, gdzie studiował hebrajski i literaturę talmudyczną, jednocześnie samodzielnie uczył się rosyjskiego i czytał świecką literaturę, którą ze strachu przed rodzicami ukrywał w spiżarni albo na strychu. W wieku 17 lat zawarł zaaranżowane małżeństwo, które okazało się nieudane i wkrótce zakończyło się rozwodem. Usamodzielniony Bogrow poświęcił się edukacji, zaczął poznawać niemiecki i francuski, nauczył się również gry na skrzypcach.