Pozycja turtānu wzrosła znacznie w okresie nowoasyryjskim (934-612 p.n.e.), kiedy to stał się on jednym z najbardziej wpływowych ludzi w państwieJoannes F., Historia..., s. 189.. Dowód na to znaleźć można w asyryjskich listach i kronikach eponimów, gdzie osoba nosząca ten tytuł wymieniana jest często jako eponim (akad. limmu) bezpośrednio po królu (dotyczy to w szczególności okresu od panowania Salmanasara III do panowania Tiglat-Pilesera III). O wysokiej randze tego urzędu świadczyć też może fakt, że niektóre sprawujące go osoby nosiły również inne prestiżowe tytuły - przykładem może być Bel-lu-balat, turtānu króla Szamszi-Adada V (823-811 p.n.e.), który pełnił też funkcje „wielkiego herolda” (akad. nāgiru rabû) i „zarządcy świątyń” (akad. šatam ekurrāti).
W źródłach nowoasyryjskich urząd ten wzmiankowany jest po raz pierwszy za rządów Adad-nirari II (911-891 p.n.e.), który wspomina w swych rocznikach, iż wysłał swego turtānu o imieniu Aszur-deni-amur do Nasibiny w celu zdobycia tego miasta (896 r. p.n.e.)Grayson A.K., Assyrian Rulers ... , s. 151..