10 października uzyskał nazwę 2 Pułku Konnego generała Drozdowskiego. Na pocz. 1920 r. ponownie w składzie Samodzielnej Brygady Kawalerii uczestniczył w tzw. marszu bredowskim do linii wojsk polskich, po czym jego żołnierze zostali internowani. 16 kwietnia na Krymie w ramach wojsk gen. Piotra N. Wrangla został utworzony Dywizjon Konny (trzy szwadrony), składający się spośród tych żołnierzy pułku, którzy statkami przypłynęli z Polski na Krym. 28 kwietnia włączono go do 5 Pułku Kawalerii. 25 lipca powrócili z internowania pozostali drozdowcy-kawalerzyści. W rezultacie 8 sierpnia utworzono Samodzielny Dywizjon Konny generała Drozdowskiego. Liczył ok. 600 ludzi. W poł. listopada zostali oni ewakuowani z Krymu do Gallipoli.
Dowódcy rtm. Borys A. Gajewskij (do poł. czerwca 1918 r.), gen. Ihnatij I. Czekotowski (do sierpnia 1918 r.), płk Szumow (do 1 stycznia 1919 r.), płk Rumel (do 11 stycznia 1919 r.), rtm. Pospiełow (do 10 lutego 1919 r.), płk Borys P. Gattenberger (do 23 lutego 1919 r.), płk Iwan G. Barbowicz (do 7 lipca 1919 r.), płk Aleksiej G. Szapron diu Larre (do 26 listopada 1919 r.), ppłk (płk) Dmitrij A.