Włodzimierz Boldireff-Strzemiński (ur. 15 stycznia 1883 w Paryżu, zm. 21 kwietnia 1970 w Łodzi) – inżynier dróg i mostów (tytuł uzyskany po złożeniu egzaminów końcowych, co jest obecnym odpowiednikiem inżyniera statyka), działacz turystyczny Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT) w Łodzi, towarzysz wypraw taternickich Mieczysława Karłowicza.
Nauka i praca W Paryżu mieszkał do 1898, wtedy przyjechał do Polski. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, potem studiował w Szwajcarii, a studia ukończył na Wydziale Dróg i Mostów Politechnikę Lwowską. Podczas wojny pracował w Smoleńsku i w Moskwie. W 1921 wrócił do Polski. Pracował w Warszawie (m.in. projektował wiadukty kolejowe, w tym wiadukt nad ul. Targową, gmach Wojskowego Instytutu Geograficznego i in.) oraz w Łodzi, gdzie niedługo przed II wojną światową zaprojektował i zbudował chłodnię.
W 1925 roku przyjął nazwisko „Strzemiński”.
Po II wojnie światowej był wykładowcą w Politechnice Łódzkiej, a także wykładowcą w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, gdzie wykładał konstrukcje drewniane, projektował też budynki użyteczności publicznej (m.in.