przy filmie pracował też Wilfred Jackson.

Disney od początku kładł duży nacisk na udźwiękowienie filmu, rozpoczął więc poszukiwania technologii, która mogła spełnić jego oczekiwania. Interesował się m.in. systemem RCA Photophone, z którego korzystał Paul Terry, ale nie zdecydował się na niego ze względu na wysokie koszty. 15 września 1928 roku Disney spróbował dograć dźwięk do animacji z pomocą 20-osobowej orkiestry, mającej doświadczenie w towarzyszeniu niemym filmom. Próba ta okazała się jednak nieudana, więc Disney stworzył nową kopię filmu, która oprócz samej animacji zawierała rysunek podskakującej piłki, której ruchy miały kierować orkiestrą. Ta technika pozwoliła ostatecznie na udane nagranie warstwy dźwiękowej 30 września 1928 roku.

Parowiec Willie był jedną z podejmowanych ówcześnie prób udźwiękowienia filmu animowanego (inne to m.in. Czas na obiad Paula Terry’ego oraz My Old Kentucky Home braci Fleischerów). Od pozostałych odróżniał go jednak fakt, że Disney nie próbował uczynić z dźwięku tła dla animacji, ale potraktował go jako integralny element akcji i tworzywo gagów.