ορχις orkhis „jądro”. Gatunek typowy: Falco subbuteo Linnaeus, 1758. Cerchneis: gr. κερχνῃς kerkhnēis, κερχνῃδος kerkhnēidos „pustułka”. Gatunek typowy: Falco rupicolus Daudin, 1800. Gyrfalco: starofr. Gerfaucon „białozór”, od staronord. Geirfalki „wielki sokół”. Erythropus: gr. ερυθροπους eruthropous, ερυθροποδος euthropodos „czerwonostopy”, od ερυθρος eruthros „czerwony”; πους pous, ποδος podos „stopa”. Gatunek typowy: Falco vespertinus Linnaeus, 1766. Rhynchodon: gr. ῥυγχος rhunkhos „dziób”; οδων odōn, οδοντος odontos „ząb”. Gatunek typowy: Falco peregrinus Tunstall, 1771. Aegypius: aigupios „sęp”; na podstawie Aιγυπιος Homera, Hezjoda, Sofoklesa, Arystotelesa i innych starożytnych greckich autorów. Nazwa ta była stosowana do różnych gatunków, które odwiedzały pobojowiska po walce, by żywić się ciałami wojowników i ich rumaków poległych w walce. Gatunek typowy: Falco tinnunculus . Aesalon: epitet gatunkowy Falco aesalon J.F. Gmelin, 1788;