W monasterze w Jabłecznej mały|Kaplica Zaśnięcia Matki Bożej w Jabłecznej, wzniesiona pod nadzorem archimandryty Serafina W 1905 hieromnich Serafin odbył razem z profesorem teologii Michaiłem Tariejewem podróż do monasterów w Wirowie oraz w Leśnej, jak również na Chełmszczyznę. Pod wpływem doświadczeń z podróży postanowił zrezygnować z pracy w Akademii i podjąć służbę duszpasterską w tymże regionie. W 1906, zgodnie z wyrażoną prośbą, został zaliczony w poczet mnichów monasteru św. Onufrego w Jabłecznej. Od września tego roku był zastępcą przełożonego klasztoru. Wspólnie z kierującym wspólnotą archimandrytą Józefem Serafin (Ostroumow) działał na rzecz poprawy sytuacji materialnej wspólnoty i poszerzenia zakresu prowadzonej przez mnichów pracy dobroczynnej oraz oświatowej. Działania te miały związek z zadaniami, jakie wyznaczył monasterowi Świątobliwy Synod Rządzący po wydzieleniu eparchii chełmskiej z eparchii warszawskiej i nadwiślańskiej w 1905. Klasztor miał stać się znaczącym ośrodkiem rusyfikacji i propagowania prawosławia, przeciwdziałając porzucaniu tego wyznania przez byłych unitów chełmskich, którzy po edykcie tolerancyjnym cara Mikołaja II w znacznej liczbie (nawet 200 tys.