Część danych opracowanych przez Siemaszków jest podważana przez ukraińskiego krajoznawcę Jarosława Caruka, który na podstawie własnych badań w rejonie włodzimierskim twierdzi, że autorzy ci zawyżyli liczbę polskich ofiar o 1916 osób, zaś liczbę ofiar ukraińskich zaniżyli o 1184 osobyW. Serhijczuk, Straty ludności w wyniku ukraińsko-polskiego konfliktu narodowościowego w latach II wojny światowej [w:] Polska-Ukraina. Trudne pytania, t.9, Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej, Warszawa 2002, , s. 44. Ustalenia Caruka są kwestionowane przez polskich świadkówGrzegorz Hryciuk, „Przemiany...”, op.cit., s.270, przyp.280, ostrożnie podchodzą do nich także polscy historycy. Grzegorz Hryciuk krytykuje je za ślady zbyt daleko posuniętego „literackiego talentu autora”, Grzegorz Motyka wskazuje na przypisywanie Polakom przez Caruka zbrodni niemieckichGrzegorz Motyka, „Ukraińska partyzantka...”, op.cit., s.359. Liczb podawanych przez Jarosława Caruka nikt nie weryfikowałIhor Iljuszyn, UPA i AK..., op. cit., s.37.