Włodzimierz Kalinowski (be-x-old: Уладзімер Сямёнавіч Каліноўскі, be: Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі, Uładzimir Kalinouski; ur. 6, 16 lub 18 czerwca 1889 w Barankach (powiat brzeski) lub WołkowyskuKalinowski Włodzimierz (1889-?) w bazie Biblioteki Sejmowej., zm. prawdopodobnie w 1940 w StarobielskuКАЛІНОЎСКІ Уладзімір Сямёнавіч (Леанiд Мараков, Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. 1794-1991).) – działacz społeczny i polityk białoruski, prawnik i historyk, poseł na Sejm I kadencji w latach 1922–1923.
Życiorys Syn felczera Siemiona i Olimpii. Ukończył gimnazjum w Grodnie w 1910 r. oraz prawo na Uniwersytecie Petersburskim w 1914 r. studiował również na Akademii Wschodniej oraz w Instytucie Archeologicznym w Petersburgu. Następnie pracował w petersburskim sądzie. W czasie I wojny światowej był członkiem piotrogrodzkiego oddziału Białoruskiego Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny. Po rewolucji październikowej został kierownikiem oddziału organizacyjno-instruktorskiego Ludowego Komisariatu Aprowizacji. W lipcu 1921 r. powrócił do Wołkowyska jako repatriant i otworzył praktykę adwokacką.