Przykładowa dystrybucja wsi służebnych:
W okolicy Wolborza, dawnego grodu książęcego, potem biskupiego, znajdują się następujące nazwy służebne o wczesnośredniowiecznej genezie (w nawiasie podano najwcześniejszą atestację osady): Komorniki (1332), Łagiewniki (1285), Młynary (1273), Psary (1273), Rudniki (1223), Świątniki (1273). Te osady służebne rozmieszczone są w najbliższym sąsiedztwie Wolborza, niejako okalając to miasteczko, występują bowiem na terenie niewielkiej gminy Wolbórz lub pobliskiej gminy Tomaszów Mazowiecki. Zostały one zarejestrowane dowodnie w XIII wieku (jedna wieś w pierwszej połowie XIV w.), czyli ich geneza średniowieczna i charakter służebny nie budzi wątpliwości.
Rodzaje służb i zobowiązań Nazwy wsi o charakterze służebnym są źródłem informacji o rodzajach służb i powinności mieszkańców wsi wobec dworu władcy. Nazwy wsi wskazują dość wyraźnie na wielorakie powinności wobec władcy, dworu i kościoła: służba łowiecka, np. Bobrowniki – ludzie pilnujący żeremi bobrowych; Jastrzębniki i Sokolniki – ludzie zajmujący się hodowlą jastrzębi lub sokołów do celów łownych, Psary – ludzie zajmujący się hodowlą i tresurą psów myśliwskich, Strzelce, Cienietniki – ludzie wytwarzający sieci i biorący udział w polowaniach z sieciami;