Ze względu na swój program ideowo-wychowawczy szkoła była nieoficjalnie nazywana „Polską Szkołą Walczącą”, a bursa zamieszkiwana przez nauczycieli oraz uczniów szkoły, ze względu na swoją organizację zwana była nawet „Rzecząpospolitą Kwidzyńską”.
Przez dwa lata swojego istnienia Polskie Gimnazjum było poddawane szykanom zarówno ze strony niemieckich władz, jak i zwykłych mieszkańców Kwidzyna. Zdarzało się, że gmach szkoły był obrzucany kamieniami, a jej uczniowie prześladowani i bici w mieście przez swoich niemieckich rówieśników. Incydenty takie nasilały się przez nazistowską propagandę w miarę zbliżania się II wojny światowej. Na kilka dni przed jej wybuchem, 25 sierpnia 1939 wszyscy uczniowie, nauczyciele oraz pracownicy szkoły zostali aresztowani przez hitlerowskie służby bezpieczeństwa i następnie wywiezieni do obozu w Tapiawie (obecny Gwardiejsk w obwodzie królewieckim), a stamtąd do obozu w Grünhof (obecnie Roszczino w obwodzie królewieckim). Polskie Gimnazjum zostało rozwiązane i zamknięte.