W 1954 Gaumont wymienił ją w swoim przemówieniu jako niesłusznie zapomnianą, pierwszą reżyserkę filmową, a rok później odznaczono ją Legią Honorową.
Zmarła w domu opieki w New Jersey w 1968 roku.
Twórczość thumb|350px|Fotos z wyreżyserowanego przez Guy-Blaché filmu The Pit and the Pendulum (1913)
Filmy Alice Guy-Blaché poruszały różnorodną tematykę i wykorzystywały różne konwencje gatunkowe; reżyserka tworzyła m.in. komedie, horrory, filmy o tematyce bajkowej i.in.. Chętnie kręciła też adaptacje utworów literackich (w tym m.in. adaptację Katedry Marii Panny w Paryżu Wiktora Hugo pt. La Esmeralda). Jej styl był silnie teatralny, często wykorzystywała drogą scenografię, statystów i triki filmowe. Wcześnie zaadaptowała różnorodne techniki filmowe, np. korzystała ze zbliżenia jako środka budującego dramaturgię.
Wybrana filmografia La Fée aux Choux (1896) Avenue de l’Opéra (1896/1897) Serpentine Danse: Loïe Fuller. (1896/1897) Chez le barbier (1897) La Crèche à Bethléem (1898) (1902), remake La Fée aux Choux Danse Fantasiste.