Operacja wschodniokarpacka W lipcu 1944 1 Armia węgierska została rozmieszczona w Karpatach w masywie Jawornika, kluczowej pozycji przed Przełęczą Tatarską w Gorganach. Mimo stałego wsparcia z terytorium Węgier nie zdołano utrzymać 150 km frontu, ciągnącego się w Karpatach przed ofensywą radziecką. Sowiecka machina wojenna, przełamując pas węgierskich umocnień zwanych linią Arpada, opanowała Ruś w październiku i pierwszych dniach listopada, 1944. Dokonały tego wojska 4 Frontu UkraińskiegoSprawy wschodnie (czasopismo Instytutu Wschodniego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza). 2005. str. 96

1 sierpnia 1944 dowódcą armii zastał gen. Béla Miklós, który wezwał Węgry do zmiany frontu i połączenia się z Armią Czerwoną. 23 sierpnia 1944 skrócono front, a 1 Armię wycofano z terytorium Polski. Kiedy wybuchło powstanie słowackie, zdecydował się wykorzystać to marszałek Koniew i siłami dwóch Frontów próbował przebić się na teren działań powstańców. 8 września 1944 rozpoczął się sowiecki atak mający na celu całkowite okrążenie i likwidację Grupy Armii Heinrici. Koniew chciał mieć swoją operację Bagration, efektów której bardzo zazdrościł marszałkowi Gieorgijowi Żukowowi.