Wykorzystując zdyscyplinowanie swoich oddziałów, za radą chińskich ministrów, wcielił się w rolę przywracającego pokój władcy-mędrca: nie pozwolił na grabieże i obciążanie się łupami, a poza znacznymi siłami wysłanymi w pościg za armią Li Zichenga wojska skierował wyłącznie przeciw resztkom powstańców i bandytom. Proklamował amnestię, zniósł wojenne podatki, zezwolił poddającym się urzędnikom zachować stanowiska i przyjął na służbę kilku członków dawnego dworu mingowskiego. Dzięki temu bardzo szybko przejął kontrolę nad prowincjami Zhili i Szantung. Dorgon jako pierwszy na dużą skalę zatrudniał chińskich ministrów na najwyższych stanowiskach w państwie. Ustanowił zasadę mianowania na kluczowe stanowiska dwóch urzędników, chińskiego (Han) i mandżurskiego. Początkowo popierał bliskie kontakty Hanów i Mandżurów, ogłaszając, że są „jedną rodziną”, jednak konflikty etniczne skłoniły go do wydania nakazu przesiedlenia Chińczyków do Zewnętrznego Miasta w Pekinie i wprowadzenia etnicznej separacji w miastach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dorgon · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.