W 1480 roku majątki te przejęli Medyceusze, a kościół Najświętszej Panny Marii otrzymał obecne wezwanie. W roku 1518 kardynał Giulio di Giuliano de' Medici (późniejszy papież Klemens VII) zlecił Jeanowi de Chenevière wybudowanie kościoła dla francuskiej wspólnoty zamieszkującej w RzymieJ. Lesellier, Jean de Chenevières, sculpteur et architecte de l'église Saint-Louis-des-Français à Rome, "Mélanges d'archéologie et d'histoire" 48, 1931, s. 233-267.. Prace przerwano podczas spustoszenia Rzymu w 1527, ostateczne budowę ukończono 1589. Pracami kierował Domenico Fontana. W latach 1749-1756 Antoine Dérizet gruntownie odnowił i przekształcił wnętrze.
Fundacja Pieux Etablissements de la France à Rome et à Lorette jest obecnym opiekunem kościoła. Ponadto sprawuje ona pieczę nad innymi czterema kościołami francuskimi w Rzymie i kościołem w Loreto.
Architektura Kościół jest trzynawową bazyliką z kaplicami bocznymi, bez transeptu, z wydzielonym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Zbudowany został na osi wschód-zachód (w zachodniej części znajduje się prezbiterium). Korpus nawowy składa się z pięciu przęseł.